وقت ضیافت

این نمایشنامه، تصویری تأثیرگذار و مرعوب کننده است از بی تفاوتی های سرزنش برانگیزِ طبقه ای خاص از اجتماع، از قساوتی که به واسطه ی فساد و مشکلات سیاسی در اعضای این طبقه ی اجتماعی به وجود آمده و از عقاید بی رحمانه و شبیه به هم آن ها. در ضیافتی باشکوه و پر زرق و برق، شخصی ثروتمند درباره ی کِلاب های حومه ی شهر و خانه های تابستانی حرف می زند در حالی که درست در زیر پای آن ها و در خیابان، نیرویی نظامی و بی رحم، از افراد ثروتمند در مقابل دردها و رنج های بی پایان مردم که از فقر، بدبختی و طردشدگی ناشی شده اند، محافظت می کند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند هارولد پینتر برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 2005 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر پینتر، جایگاهی محکم در صف های پیشین نمایشنامه نویسان معاصر خود دارد، یکی از گزنده ترین نمایشنامه های منتقدانه ی پینتر و نمایشنامه ای به واقع شگفت انگیز تاکید می کنند.