مرا به پیراهنت بسپار

همیشه به کلاغ ها حسود بودموقتی دندان سگ هیچ کوچه ایدر انتظار گوشت آن ها پیر نمی شدهیچ وقت کلاغ هارنگ شب نبودند امابه اندازه عمر شب بال گشودندپر زدندسایه داشتند همیشه به کلاغ ها حسود بودم وقتی دندان سگ هیچ کوچه ای در انتظار گوشت آن ها پیر نمی شد هیچ وقت کلاغ ها رنگ شب نبودند اما به اندازه عمر شب بال گشودند پر زدند سایه داشتند