یادداشت های مطبوعاتی و سر مقاله نویسی

احساس می کردم که به دلیل محدودیت منابع علمی و دانشگاهی در حوزه یادداشت نویسی و مقاله نویسی در رسانه ها، در حقیقت یک خلا اطلاعاتی قابل توجه وجود دارد. این منابع نمی توانستند به خوبی به نیاز جوانان پاسخ دهند و راهنمایی کنند تا خودشان، وبسایت هایشان و موضوعات مورد علاقه شان را به خطر نیندازند. به همین دلیل، با توجه به تجربه و تحقیقاتی که در این زمینه داشتم، احساس نیاز به یافتن یک راه حل کردم که به صورت جداگانه از بر پایه های علمی، شیوه بیان آن می تواند تعداد بیشتری از مخاطبان را در بر بگیرد. این موضوع، باعث شد تا به ذهنم بیاید که به مهندس عباس عبدی مراجعه کنم؛ شخصی که از سال ۱۳۷۰ دنبال یادداشت هایش بوده ام و بدون شک یکی از یادداشت نویسان معروف و بسیار پرکار ایران است. هرچه زمان می گذرد، باورم درباره انتقال تجربیات سرمقاله نویسی و یادداشت نویسی عبدی قوی تر می شود؛ زیرا من نه تنها او را از منابع علمی سرمقاله نویسی داخلی و خارجی جلوه داده ام، بلکه به عنوان یک ایرانی، اندیشه هایش را قابل اعتمادتر و کاربردی تر می یابم.