کشور شدن کشور

"کشور شدن کشور" نوشته ریچارد رورتی، کتابی تفکربرانگیز و عمیقا سیاسی است که خط سیر لیبرالیسم آمریکایی را نقد می کند و چشم اندازی برای احیای آن ارائه می دهد. این اثر که در اواخر دهه 1990 نوشته شده، به چالش های اجتماعی و سیاسی پیش روی ایالات متحده در آن زمان پرداخته و در عین حال دیدگاهی فلسفی در مورد نقش روشنفکران، چپ ها و مبارزات فرهنگی و سیاسی یک ملت ارائه می دهد. رورتی که به خاطر دیدگاه های عمل گرایانه و ضدبنیادگرایانه اش شناخته می شود، درخواستی پرشور برای شکلی فعال تر و خوش بینانه تر از لیبرالیسم ارائه می کند، شکلی که با ریشه های تاریخی خود در جستجوی عدالت، برابری و خیر عمومی پیوند می خورد. "کشور شدن کشور" به مثابه بازتابی است در مورد اینکه چگونه لیبرال های آمریکایی می توانند تعهدات اخلاقی و سیاسی خود را که در جریان جنگ های فرهنگی و چندپارگی سیاسی قرن بیستم از دست رفته یا تحت الشعاع قرار گرفته اند، دوباره به دست آورند. ریچارد رورتی در کتاب "کشور شدن کشور" آنچه را که به نظر او سرخوردگی و عقب نشینی روشنفکران آمریکایی از مشارکت فعال سیاسی است، نقد می کند. او استدلال می کند که در طول سال ها، چپ آمریکا به طور فزاینده ای از طبقه کارگر بیگانه شده است و در عوض، بر بحث های فلسفی انتزاعی و سیاست های هویتی تمرکز کرده است. رورتی معتقد است که این تغییر فکری منجر به از دست دادن ارتباط با سنت های سیاسی عمل گرایانه لیبرالیسم آمریکایی و ریشه های آن در مبارزه برای حقوق مدنی، عدالت اجتماعی و برابری اقتصادی شده است. این کتاب به دو بخش اصلی تقسیم می شود: بخش اول بر نقد وضعیت معاصر زندگی روشنفکری آمریکا متمرکز است، در حالی که بخش دوم چشم اندازی برای احیای جنبش مترقی ارائه می کند. رورتی از نوشته ها و ایده های شخصیت های تاریخی مختلف، از جان دیویی و مارتین لوتر کینگ جونیور گرفته تا والت ویتمن، استفاده می کند و استدلال می کند که لیبرال ها باید شکلی از کنش گری را که مبتنی بر امید و همبستگی با شهروندان عادی است، دوباره بپذیرند. بحث محوری رورتی این است که روشنفکران، به جای عقب نشینی در بحث های آکادمیک باطنی یا نقد سیستم از حاشیه، باید مستقیما با روند سیاسی درگیر شوند. به گفته رورتی، این تعامل برای دستیابی به جامعه ای عادلانه تر و انسانی تر، جامعه ای که با ارزش های لیبرال برابری، دموکراسی و آزادی همسو باشد، ضروری است. موضوع اصلی در "کشور شدن کشور" تنش بین روشنفکری و کنش سیاسی است. رورتی روشنفکرانی را که به نظر او بیش از حد از مسائل دنیای واقعی جدا شده اند، نقد می کند و در عوض بر دغدغه های فلسفی انتزاعی و اعتبار دانشگاهی تمرکز می کند. او از بازگشت به یک نوع لیبرالیسم عمل گرایانه تر و فعال تر حمایت می کند، شکلی که به بهبود زندگی شهروندان عادی و پرداختن به مسائل مهم اجتماعی مربوط می شود. رورتی همچنین به بررسی رابطه بین هویت ملی و مشارکت سیاسی می پردازد. او معتقد است که احساس غرور ملی - که ریشه در تعهد آمریکا به دموکراسی و پیشرفت اجتماعی دارد - باید توسط چپ بازپس گرفته شود. این به لیبرال ها اجازه می دهد تا با طبقه کارگر و دیگر گروه های به حاشیه رانده شده، زمینه های مشترکی پیدا کنند و یک جنبش سیاسی یکپارچه تر و موثرتر ایجاد کنند. او بر اهمیت امید و خوش بینی در گفتمان سیاسی تأکید می کند و از چشم اندازی از آینده حمایت می کند که ریشه در این باور دارد که تغییر مثبت امکان پذیر است. "کشور شدن کشور" یک فراخوان قدرتمند برای اقدام برای لیبرال ها، روشنفکران و فعالان است تا دوباره با روند سیاسی درگیر شوند و خوش بینی و تعهد اخلاقی را که به طور تاریخی لیبرالیسم آمریکایی را تعریف کرده اند، احیا کنند. نقد ریچارد رورتی از چپ روشنفکر و حمایت او از رویکرد عمل گرایانه تر و فعالانه، چشم اندازی قانع کننده برای آینده سیاست آمریکا ارائه می دهد. آثار او خوانندگان را به بازنگری در نقش روشنفکران در شکل دهی جامعه و تفکر انتقادی در مورد اینکه چگونه جنبش های مترقی می توانند رسالت اخلاقی و سیاسی خود را در زمان تقسیم فرهنگی و سیاسی بازپس گیرند، به چالش می کشد. کار رورتی امروز به همان اندازه که برای اولین بار نوشته شد مرتبط است و دیدگاه ارزشمندی در مورد اینکه چگونه جنبش های سیاسی می توانند در واکنش به تغییرات اجتماعی و تحولات فکری تکامل یابند، ارائه می دهد. "کشور شدن کشور" هم به عنوان نقدی از گذشته و هم به عنوان طرحی برای اقدامات آینده عمل می کند و از خوانندگان می خواهد که به سمت جامعه ای عادلانه تر، فراگیرتر و امیدوارتر تلاش کنند.