پنجاه متفکر جرم شناسی

کتاب «پنجاه متفکر جرم شناسی» که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، مرجعی فشرده اما غنی است که چشم اندازی تاریخی و تحلیلی از اندیشه ی جرم شناسی در دو قرن گذشته ارائه می دهد. این اثر با ویرایش کیت هیوارد، شد مارونا و جین مونی، به واسطه ی ترکیب زندگینامه ی فکری و تحلیل نظری از چهره های کلاسیک و معاصر، به یکی از منابع ضروری در مطالعات جرم شناسی بدل شده است. هر مدخل کتاب معمولا در قالب چند صفحه، به گونه ای نگاشته شده که هم به وضوح نظریه های پیچیده یاری می رساند و هم به متفکران پشت این نظریه ها جان و هویت انسانی می بخشد؛ از این رو، مفاهیم انتزاعی به روایت هایی شخصی و قابل لمس بدل می شوند. طیف متفکرانی که در این مجموعه معرفی شده اند گستره ای چشمگیر از پیشگامان کلاسیک مانند چزاره بکاریا و جرمی بنتام تا نظریه پردازان مدرن و معاصر مانند کارول اسمارت، جان بریث ویت و دبلیو. ای. بی. دوبوا را دربر می گیرد. در کنار آنان نام هایی چون امیل دورکیم و کارل مارکس به عنوان چهره های کلاسیک و دیوید ماتزا به عنوان نماینده ی نظریه های میان قرنی، در کنار جرم شناسان اسکاندیناویایی نظیر نیلز کریستی و توماس ماتیسن قرار گرفته اند؛ تنوعی که به وضوح نشان می دهد جرم شناسی نه تنها رشته ای نظری بلکه عرصه ای جهانی و میان رشته ای است. ویراستاران کتاب، هر یک با جایگاهی برجسته در حوزه ی جرم شناسی، هم وزن علمی و هم عمق فکری این پروژه را تضمین کرده اند. منتقدان نیز بارها بر همین ویژگی ها انگشت گذاشته اند: دی. کی. فریزر کتاب را برای توانایی اش در اعطای چهره ای انسانی به اندیشه های جرم شناسی «بسیار ارزشمند» توصیف کرده و فرگوس مک نیل از ترکیب منحصربه فرد زندگینامه و تحلیل نظری آن به عنوان رویکردی الهام بخش برای دانشجویان و پژوهشگران یاد کرده است. در نهایت، این مجموعه بیش از یک فهرست از متفکران است؛ اثری است که تاریخچه ی نظریه ی جرم شناسی را به روایتی انسانی، تحلیلی و آموزشی بدل می سازد. از آنجا که هر مدخل هم دسترس پذیر و قابل فهم است و هم به منابع و ارتباطات گسترده تر ارجاع می دهد، کتاب برای طیف متنوعی از خوانندگان از دانشجویان تازه کار تا دانشگاهیان باتجربه سودمند و جذاب باقی می ماند. «پنجاه جرم شناسی» تصویری روشن از مسیر شکل گیری و تحول اندیشه های جرم شناختی فراهم می کند و جایگاه خود را به عنوان اثری مرجع و الهام بخش تثبیت می سازد.