هستی و زمان

کتاب هستی و زمان، اثری نوشته ی مارتین هایدگر است که نخستین بار در سال 1927 به چاپ رسید. انتشار شاهکار هایدگر در سال 1927، رویدادی فوق العاده جریان ساز را در عرصه ی تولید اندیشه رقم زد و جهانی نو از ایده ها را خلق کرد. کتاب هستی و زمان به دلیل ارائه ی تحلیل هایی مبتکرانه و منحصر به فرد از ماهیت پرسشگری های فیلسوفانه و ارتباط آن ها با زندگی انسان، سال های سال است که به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای قرن بیستم مورد تحسین و تمجید قرار می گیرد. معنای هستی چیست؟ این، سؤال اساسی مطرح شده در شاهکار ژرف هایدگر است؛ اثری که این فیلسوف بزرگ در آن تلاش می کند تا توضیحی از مشکلات پایه ای هستی ارائه کند. هستی و زمان با تأثیری انکارناشدنی بر فلسفه ی بعد از خود، ادبیات، هنر، نقد ادبی، اگزیستانسیالیسم و اندیشه ی پست-مدرن، نقشه ی فکری جهان مدرن را برای همیشه تغییر داد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو فهرست برترین آثار فلسفی گودریدز اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر یکی از نقاط تحول فلسفه ی قرن بیستم، بدون در نظر گرفتن اندیشه های هایدگر، نمی توانید بخش اعظم آثار متفکرین بزرگ دوران های اخیر را بخوانید و با تأثیر بر حوزه هایی بسیار فراتر از فلسفه تاکید می کنند.