نخودی و آنتون

«آدمی که خرابی به بار می آورد، باید به خودش فشار بیاورد و جواب گوی کار اشتباهش باشد. » این جمله ای از کتاب «نخودی و آنتون» اثر اریش کستنر است. داستان این کتاب، دوستی و ارتباط بین نخودی و آنتون است. نخودی دختر بچه ای از یک خانواده پولدار است، طی ماجرایی با آنتون دوست می شود. آنتون برعکس نخودی از خانواده ای مرفه نیست. زندگی سختی دارد اما باعرضه است و فکرش خوب کار می کند و نخودی از فکرهای او کیف می کند. اریش کستنر، نویسنده آلمانی را بیشتر بخاطر کتاب هایش برای کودکان می شناسند. او شعر هم می سرود و فیلمنامه هم می نوشت. کتاب «وقتی پسربچه بودم» داستان زندگی کستنر است از زبان خودش. در حقیقت، کستنر زندگی خودش را، که فراز و نشیب کم نداشت، در قالب کتاب نوشته است. او بخاطر کتاب هایش جوایز متعددی گرفته است که از آن میان می توان به جایزه «هانس کریستین آندرسن» اشاره کرد. تیزبینی و رگه های طنز و شوخ طبعی در کارهایش از ویژگی های بارز او محسوب می شوند. کستنر در بحبوحه جنگ جهانی در آلمان زندگی می کرد و هرگز با تمام فشار و سختی هایی که روی او بود، دست از نوشتن بر نداشت و آلمان را ترک نکرد. کستنر دنیای کودکان و نوجوانان را دوست داشت و دلش می خواست بیشتر برای آن ها بنویسد. او ماجراهایی آموزنده و داستان هایی انتقادی برای بچه ها نوشت. تا جایی که اکنون یکی از افتخارات تاریخ ادبیات کودکان و نوجوانان آلمان محسوب می شود. «نخودی و آنتون» داستان رابطه و دوستی است. آنتون مثل خود کستنر، شجاع و جسور است و به داد نخودی می رسد. او هم فکرش خوب کار می کند و هم ترس در دلش جایی ندارد. نخودی از دوستی با او لذت می برد و همین رابطۀ آن ها را خواندنی می کند و ماجراهای کتاب را رقم می زند. کتاب «نخودی و آنتون» شانزده فصل دارد و خواندنش چه برای کودک دیروز چه برای کودک امروز شیرین و لذت بخش است چرا که کستنر نویسندۀ اهل فکری بود که برای انتقال دغدغه هایش کتاب می نوشت و دنیا و شخصیت بچه ها برایش جدی بود.