مسافری که با ستاره ی شمال آمد

مگره در هتل مجستیک، حضور چندان بی دردسری نداشت. این موضوع به دلیل داشتن ظاهری عجیب و غریب نبود؛ او مانند پلیس های کارتون ها، سبیل نداشت و چکمه های بزرگ و سنگین نیز به پا نمی کرد. لباس هایش بسیار تمیز و مرتب بوده و از پارچه ی پشمی مرغوبی دوخته شده بودند. او هر روز صورتش را اصلاح می کرد و به زیبایی دست هایش می رسید اما ویژگی عجیبی که در او وجود داشت، هیکل بسیار بزرگ او بود. عضلات سفت و قدرتمندش از زیر ژاکت بیرون می زدند و بیشتر لباس هایش را از شکل می انداختند. او می توانست فقط با ایستادن در جایی، حرف خود را به کرسی بنشاند و این موضوع، اغلب همکارانش را آزار می داد. این کارآگاه کم حرف در اولین رمان سیمنون از این مجموعه، برای یافتن هویت واقعی پی یتر لتونی به هتل های مجلل و پرزرق و برق سر خواهد زد. اما مشکلات و اتفاقات عجیب و غریب زیادی در مسیر حل این پرونده ی پیچیده، بر سر راه مگره قرار خواهند گرفت.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو فهرست 100 کتاب قرن لوموند اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر نقاط قوت سیمنون در حوزه ی شخصیت پردازی و پرداخت به محیط پیرامون نهفته است، با داستانی چندوجهی و زیبا، و پایانی غافلگیرکننده و ویژه و نویسنده ای بزرگ... ظرافتی فراموش نشدنی تاکید می کنند.