فرهنگ نئولیبرال

اگر این کثرت بی سابقهٔ تولید و عرضهٔ محصولات هنری، نه نشانه ای از پویایی فرهنگ، بلکه مکانیسمی برای یکدست سازی ذائقه ها زیر سیطرهٔ بازار باشد؛ اگر آنچه امروز به نام «آزادی انتخاب مخاطب» ستوده می شود، نه تحقق آزادی، بلکه تکنیکی نوین برای سازمان دهی اطاعت باشد، در این میان فرهنگ و هنر چه جایگاهی می یابند؟ اگر منطق بازار دیگر صرفا بر مناسبات مبادله یا نهادهای اقتصادی حاکم نباشد، بلکه تا ژرف ترین لایه های ادراک، میل، داوری و خودفهمی ما نفوذ کرده باشد، آیا هنوز می توان از خودآیینی فرهنگ سخن گفت؟ اگر اثر هنری دیگر نه با نسبتش با حقیقت، تجربه یا آفرینش بلکه پیشاپیش در افق رویت پذیری، گردش و مبادله پذیری تعیّن یابد، چه چیزی از امکان انتقادی هنر باقی می ماند؟ و اگر سوژۀ فرهنگی معاصر ناگزیر باشد نه فقط اثر، بلکه خویشتن را نیز همچون موضوعی برای عرضه، مدیریت و ارزش افزایی پیوسته تولید کند، آیا هنوز با هنرمند به معنای تاریخی کلمه روبه رو هستیم؟ جیم مک گیگان در فرهنگ نئولیبرال نشان می دهد که نئولیبرالیسم صرفا یک برنامۀ اقتصادی نیست، بلکه شکلی تمدنی است که از فرهنگ برای توجیه و استحکام نوع خاصی از قدرت بهره می برد و از این طریق، خود فرهنگ را نیز تغییرشکل می دهد و دگرگون می کند. این کتاب می تواند راهنمایی مهم برای اندیشیدن به این پرسش ها و فهم دگرگونی نسبت فرهنگ، هنر و قدرت در جهان امروز ما باشد.