سینمای دهه شصت ایران

«سینمای دهه شصت ایران از نگاه منتقدان» به یکی از مهم ترین دوران سینمایی در ایران می پردازد. هرچند برآمدن موج نو سینمای ایران در دهه ی چهل، آن دهه را نیز در تاریخ سینمای ایران تبدیل به مقطع مهمی کرده است. اما در دهه ی شصت و بعد از انقلاب و تغییر و تحولات اجتماعی و وقوع جنگ، سینمای ایران نیز نیازمند تحول و حضور چهره های تازه در همه ی عرصه ها بود. از این رو، سینمای دهه شصت، دوره ای مهم و اثرگذار در تاریخ سینمای ایران است. مدیران وقت سیاست هایی حمایتی و هدایتی و در مواردی حتی تنبیهی در پیش گرفته بودند. حمایت های اقتصادی از نوع خاصی از سینما و درجه بندی فیلم ها که شاید بتوان آن را سیاستی تنبیهی در نظر گرفت، به شکل گیری یک سینمای خاص در این دوران منجر شد. تولید فیلم هایی بی خطر که هیچ چالشی را ایجاد نمی کردند و یا در نقد و انتقاد از رژیم گذشته بودند. تنها توقع دولت از سینمای دهه شصت پرهیز از موضوعات حاد و حساسیت برانگیز بود. بنابراین تولیدات سینمای ایران در این دهه موضوعات حساسیت برانگیزی نداشتند. فیلم هایی چون «ترن» (که البته فیلمی خوش ساخت و با موسیقی متنی زیبا و شنیدنی است)، «سناتور» (که فیلمی در زمان خودش بود)، «برنج خونین»، «ریشه در خون» و شیلات تعداد اندکی از این فیلم ها با رویکرد انتقادی به رژیم گذشته بودند. محمدعلی حیدری نویسنده کتاب معتقد است صحبت از سینمای دهه ی شصت، صحبت از فیلم خاص و یا فیلمسازی مشخص نیست بلکه درباره ی موجودیتی است که ورای اجزای تشکیل دهنده ی آن وجود دارد. «سینمای دهه شصت ایران از نگاه منتقدان» جنبه های مختلف سینمای این دهه را از نگاه منتقدان بررسی می کند. اقتصاد سینما، مضامین فیلم ها، تحولات سیاسی و اجتماعی، جنگ در سینمای داستانی، نقش زن و تحولات آن، تصویر شهر در سینما و سیاست های سینمایی آن دوران از جمله مواردی است که منتقدان شناخته شده ی سینمای ایران در این کتاب به آن ها می پردازند. بحث سیاست های سینمایی دهه شصت شامل مواردی چون درجه بندی فیلم ها و سیاست هدایتی _ حمایتی _ نظارتی می شود. این کتاب به کوشش محمدعلی حیدری به سرانجام رسیده است و بعد از پیشگفتار کتاب، مقالاتی از محمد تهامی نژاد، عباس بهارلو، زنده یاد حمیدرضا صدر، احمد میراحسان، هوشنگ گلمکانی، اعظم راودراد، سعید عقیقی، آنتونیا شرکا، بهزاد عشقی، جبار آذین و بهارک محمودی آمده است. سینمای ایران در دهه شصت همانند بسیاری از اتفاقات و حوادث آن دهه، حالا دیگر حالتی نوستالژیک پیدا کرده است اما برای علاقمندان جدی سینمای ایران خواندن این کتاب، یعنی آشنایی با یکی از مهم ترین دوران در تاریخ سینمای ایران و مرور کارنامه ی فیلمسازان آن دوران که برخی از آن ها هنوز مشغول فیلمسازی هستند.