پاره های انسان شناسی جنگ و شهادت

برخی جنگ هشت ساله را آزمایشگاه علوم انسانی در ایران دانسته اند و برخی حتی اعتقاد دارند توجه علوم انسانی در ایران به پدیدهٔ جنگ هشت ساله/ دفاع مقدس به مثابهٔ یک موضوع بومی زنده، که از نظر انسان های درگیر جنگ، مدیریت جنگ، روش جنگیدن و دستاوردهای فرهنگی و اجتماعی آن تفاوت های بسیاری با جنگ ها و درگیری های دیگر در قرن اخیر داشته است، می تواند به تصحیح پارادایم غالب علوم اجتماعی در ایران منجر شود که تحت تأثیر مطالعات شرق شناسانه و استعماری شکل گرفته است. در جلد اول این مجموعه، که با عنوان «پاره های انسان شناسی جنگ و شهادت» منتشر شده است، هشت ترجمه و یک تألیف در کنار هم قرار گرفته اند. وجه مشترک این مقالات علاوه بر قلمرو آنان، یعنی مقولهٔ جنگ و مفهوم شهادت، روش آن هاست. عمدهٔ این مقالات به نوعی ذیل روش نشانه شناسی و زیبایی شناسی انتقادی قرار می گیرند و در برخی از مقالات نویسندگان تلاش کرده اند رویکردی پدیدارشناسانه برای فهم مقولهٔ دفاع مقدس/ جنگ هشت سالهٔ ایران از طریق تحلیل بازنمایی آن در ادبیات، هنر و فرهنگ عامه اتخاذ کنند.