سیصد و بیست و پنج

"سیصد و بیست و پنج" به قلم "حمیدرضا صدر" شمارشی از تعداد روزهای نخست وزیری حسنعلی منصور است که "صدر" در آن، روایت مردی که یکی از منحصر به فردترین و اسرارآمیزترین شخصیت های تاریخ سیاسی ایران در دوران پهلوی بوده را از زاویه ی دید دوم شخص بیان نموده است. "حسنعلی منصور" در شرایطی در مقابل مجلس شورای ملی ترور شد و بعد از چند روز جان باخت که هنگام مرگ 41 سال بیشتر نداشت. "حمیدرضا صدر" در این روایت خیره کننده و جذاب، زمانه و ذهن منصور را به اتفاقات و فعالیت هایی که در مدت کوتاه زندگی اش به انجام رساند، گره می زند. "حسنعلی منصور"، به عنوان یک تکنوکرات لیبرال و سیاستمدار مدرن، برای تحقق جاه طلبی های بلندپروازانه اش جهت توسعه کشور، تلاش کرد تا آرزوی دیرینه اش برای نخست وزیر شدن ایران را برآورده کند؛ اما او این نکته را نمی دانست که جهان سیاست، حداقل در ایران، با دنیای آکادمیک و داخل کتاب ها فرق دارد و آنها به هیچ عنوان به هم نزدیک نیستند. وی که قصد داشت اقتصاد ایران را مدرن کند و سیاست ایران را از تعصب دور نگه دارد، فرصت مدنظرش را پیدا نکرد و اسیر سرنوشت و قراردادی منحوس شد که از دولت های گذشته به ارث رسیده بود و نهایتا به خون او تمام شد. "سیصد و بیست و پنج" به قلم "حمیدرضا صدر"، داستانی است که هم از نظر تاریخی دقیق و هم تخیلی است و برای ما مردی را به تصویر می کشد که علاوه بر هویت تاریخی، ویژگی های شخصی خودش را هم داشت. به همین دلیل برشی در ابعاد "سیصد و بیست و پنج" روز از داستان زندگی او، با صدها داستان کشف نشده و پنهان همراه است.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.