از قیطریه تا اورنج کانتی

اذهان درخشان در تاریخ معاصر ما کم نبوده اند و حیف و صدحیف های بسیار ما برای رفتن این اذهان بزرگ و یگانه از کنارمان نیز؛ حمیدرضا صدر، یکی از همان ذهن های زیبا و جلوه های منحصربه فرد عشق به زندگی، یکی از همان هایی ست که می توان درباره اش از تعبیر جولین بارنز استفاده کرد: یکی هست که دیگر نیست! اهالی سینما و نقد فیلم، خیلی پیشتر از اهالی فوتبال او را می شناختند. نوشته های سینمایی او هم همان حرارت و شور و فهمی را داشت که نوشته ها و گفته های بعدترش درباره ی فوتبال؛ کدام خواننده ی متون سینمایی وجود دارد که مقاله ی بی نظیر او درباره ی بازیگری در دهه ی شصت سینمای ایران را فراموش کند؟عشق دکتر حمیدرضا صدر به فوتبال و سینما، نمود حقیقی و راستین عشق اش به جهان، انسان و زندگی بود و ازهمین رو هنگامی که از اوایل دهه ی هشتاد در تلویزیون درباره ی فوتبال شروع به حرف زدن کرد، میلیون ها بیننده و شنونده ی شیفته پیدا کرد که از میان کلمه ها و جمله های او پیرامون فوتبال، عشق، تعهد و انسانیت را می یافتند. «از قیطریه تا اورنج کانتی» آخرین کتابی ست که صدر نوشته است؛ زندگی نامه ای خودنوشت از لابه لای تاریخ، فوتبال و سینما که مردی در مواجهه با مرگ آن را نوشته و تاکید کرده پس از نبودن اش منتشر شود. حمیدرضای صدر که در زمان حیات اش مجموعه ا ی درخور و خواندنی از یادداشت و نقد فیلم، رمان، جستار، تاریخ نگاری، خاطره نگاری و ترجمه به یادگار گذاشت، حالا می توان به «از قیطریه تا اورنج کانتی: وقایع نگاری یک مرگ از پیش تعیین شده» اش چون ارمغانی نگریست که پس از درگذشت برای خواندن، لذت بردن و یاد گرفتن به دست ما رسانده است.