ریپ ون وینکل

کتاب «ریپ ون وینکل و افسانه دره ی خفته» نوشته ی واشینگتن ایروینگ شامل دو داستان کوتاه است که هر دو در مجموعه ای در اوایل قرن نوزدهم منتشر شده اند. این داستان ها در فضاهای روستایی و نیمه افسانه ای ایالت نیویورک می گذرند و ترکیبی از زندگی روزمره، باورهای محلی و عناصر خیال انگیز را نشان می دهند. ایروینگ با نگاهی آرام و توصیفی، زندگی مردم ساده ی مناطق قدیمی آمریکا را در کنار دگرگونی های تاریخی و فرهنگی آن دوران به تصویر می کشد. در «ریپ ون وینکل» داستان از زندگی مردی ساده و بیکار به نام ریپ آغاز می شود که در روستایی کوچک پیش از انقلاب آمریکا، زندگی می کند. او از سخت گیری های همسرش خسته است و بیشتر وقتش را در بیرون از خانه می گذراند. روزی هنگام پرسه در کوهستان، با گروهی ناشناس روبه رو می شود و بعد از نوشیدن از ظرف آن ها، به خوابی طولانی فرو می رود. وقتی بیدار می شود، بیست سال گذشته است و همه چیز تغییر کرده؛ از حکومت گرفته تا چهره ی روستا. ریپ باید با جهانی که دیگر او را نمی شناسد کنار بیاید، در حالی که خودش همان آدم سابق مانده است. داستان دوم، «افسانه ی دره ی خفته»، در منطقه ای آرام و مه آلود به نام اسلیپی هالو رخ می دهد. شخصیت اصلی، ایچابود کرین، آموزگاری غریبه و خرافاتی است که عاشق دختری به نام کاترینا ون تاسل می شود. او برای به دست آوردن دل کاترینا باید با رقیبش، برام بونز، روبه رو شود. پس از مهمانی ای در خانه ی خانواده ی ون تاسل، ایچابود در راه بازگشت با سوار بی سر، روح افسانه ای منطقه روبه رو می شود. صبح روز بعد فقط کلاه و یک کدو از او باقی مانده و سرنوشتش نامعلوم است. روایت با ابهام تمام می شود و معلوم نیست آیا او قربانی نیرویی ماورایی شده یا فریب رقیبش را خورده است. ایروینگ در هر دو داستان، میان واقعیت و خیال مرزی باریک می کشد. او مردم ساده ای را نشان می دهد که در دل طبیعت و زیر سایه ی باورهای قدیمی زندگی می کنند، جایی که افسانه و واقعیت به هم می رسند. هر دو روایت نگاهی آرام اما دقیق به تغییر، گذر زمان و رابطه ی انسان با باورهایش دارند و تصویری از جامعه ی در حال دگرگونی آمریکا در آغاز قرن نوزدهم ارائه می دهند.