
سیب های سیاه
بهار رضایی گلج
Hatta-ye zendegi
«حتّای زندگی» دوباره باز دوره مرگ است کنار زنده ماندن آدم ها در سیزده تصویر، داستان، روایت قصه، خیال و شاید غزل!نمی دانم؛تو هر چه خواستی، هرجور خواستی بخوان این بازی را!بخوانشان به مهربانی سرانگشت چشم هات که جهان تازه شود به گشاده دستی آسمان و خاک. به وقت کلمه، بهار را به یاد درختان خواب زده می آوری؛به یاد حتّای زندگی؟
هنوز تکهای منتشر نشده
هنوز خوانندهای تکهای از این کتاب منتشر نکرده است.
هنوز یادداشتی درباره کتاب منتشر نشده
هنوز خوانندهای برای این کتاب یادداشت منتشر نکرده است.
ورود برای نوشتن یادداشت