سیب های سیاه

"سیب های سیاه" مجموعه ای است از داستان های کوتاه به قلم یکی از نویسندگان جوان کشور، "بهار رضایی گلج"، که خود از فارغ التحصیلان رشته ی زبان و ادبیات فارسی می باشد. مجموعه ی پیش رو با عنوان "سیب های سیاه"، شامل هفده داستان کوتاه از این نویسنده ی خلاق است که عناوین آن عبارت است از: "آهسته ترین اشک"، "بچه ی ندا"، "بعد از شستن ظرف ها"، "سروناز"، "زهرآب"، "بی تو نمی توانم خواب ببینم!"، "صفورا"، "بگو سیب"، "انار سفید"، "مرثیه ی گندم"، "صدای سوم"، "وقتی آسمان به کبودا می زد"، "زنی که مرده بود پیش ترها"، "گلدان ها را آب بده!"، "تیله"، "کت" و "تیغه ی خورشید". فضای غالب بر داستان های مجموعه ی "سیب های سیاه" عمدتا اجتماعی بوده و محور اصلی قصه ها، زندگی معمولی انسان ها، رابطه هایی که دارند و تلاش هایی که در زندگی روزمره شان می کنند، می باشد. با وجود اینکه این داستان ها به زندگی روزمره ی انسان ها برمی گردند، اما در زندگی هر روزه ی هر کدام از ما هم اتفاقاتی می افتد که آن ها را پیش بینی نکرده بودیم و برای گذر از آن ها به یک تلاش مضاعف نیازمندیم. اتفاقاتی که از یکنواخت شدن زندگی جلوگیری می کنند و با ایجاد امواج پریشانی، سکون و ایستایی را متزلزل می کنند. آدم های قصه خود را به آب و آتش می زنند تا حفره های خالی زندگی شان را پر کنند و از مرگی که در هر لحظه ی زندگی جاری است، عبور کنند. "بهار رضایی گلج"، حضورهای یکه و تنها را در این داستان ها برجسته کرده و شخصیت هایی را به خواننده معرفی می کند که هیچکس متوجه حضورشان نیست.