بازیگری در باغ هویت ایرانی

پرسش اصلی کتاب این است که آیا می توان با تلاش در بازسازی باغی با عوامل هویت ایرانی، که در میراث غنی ایرانیان «سنت، ایرانیت، دین، و تجدد» خوانده شده است، سرنمونی موفق برای بازیگری و نقش آفرینی عرضه کرد؟ پاسخ کتاب این است که مثال های فراوانی وجود دارند. اما به گمان نویسنده سرآمد آن ها حافظ بزرگ است که ابزارهایی کارساز در سه سپهر روشی، محتوایی و عملی به جا گذاشته است. وی براساس روش «نظربازی» مفاهیمی کلیدی، مهم و سرمد را ابتکار کرده است، روشی که ایجاب می کند مفاهیم نظری و عملی وی عینا تقلید نشوند، بلکه به عنوان افق و نمونه تلقی شوند. بر هر شخص یا نسلی واجب است برای خود متناسب با شرایط مکانی و زمانی ترکیبی مبتکرانه و روز آمد از این مفاهیم بسازد. این افق و نمونه از پنج مفهوم کلان ساخته شده است که عبارت اند از: عشق، ایمان، ادب، رندی، و مریدی. در این کتاب نه فقط این مفاهیم بسط داده شده است بلکه آنچه کتاب را عمق بیشتری می بخشد روش تاریخی گفتمانی مولف است که کتاب را به اثری گسترده و پیچیده، هم در زمینه ی زندگی فرهنگی/ فکری ایرانیان و هم در زمینه ی بازیگری فاخر و واقع گرایانه ی حافظ، تبدیل می کند.