اقتدارگرایی: سه کاوش در نظریه انتقادی

در سرتاسر جهان یورو-آتلانتیک، رهبران سیاسی پایگاه های خود را با بومی گرایی، نژادپرستی، بیگانه هراسی، و مردم دوست ها به سوی «ارزش های سنتی» بسیج کرده اند، در تلاش های وقیحانه برای حمایت از انتخابات. چگونه می توانیم این حرکت به سمت جریان اصلی سیاست ها و پلتفرم های سیاسی را که در بیشتر دوران پس از جنگ تنها در حاشیه های دور در کمین بودند، درک کنیم؟ آیا موج جدیدی از اقتدارگرایی را نوید می دهد؟ آیا لیبرال دموکراسی خود در بحران است؟ در این جلد، سه محقق برجسته از نظریه انتقادی برای پرداختن به مخمصه فعلی ما استفاده می کنند. وندی براون، پیتر ای. گوردون، و ماکس پنسکی این عقیده را دارند که نظریه انتقادی قدرت روشن ساختن نیروهای تولیدکننده صورت فلکی سیاسی کنونی و همچنین مسیرهای احتمالی دور از آن را حفظ می کند. براون توضیح می دهد که چگونه «آزادی» به شعاری برای جنبش های آشکارا رهایی بخش تبدیل شده است. گوردون این ایده را که فاشیسم ریشه در روان شناسی حساس شهروندان دارد را از بین می برد و در عوض به شرایط فرهنگی و تاریخی گسترده تری که به آن نیرو می بخشد منعکس می کند. این مقالات دقیق به دنبال اثبات کردن غیرمنطقی بودن جهان معاصر نیستند، و راحتی کاذب بازگشت آسان به ارزش های لیبرال دموکراتیک را ارائه نمی دهند. در عوض، این سه نویسنده از تعامل عمیق خود با اندیشه های قرن نوزدهم و بیستم برای بررسی تناقضات تاریخی و سیاسی که این لحظه را به وجود آورده است، استفاده می کنند و پاسخ های آتشین و فوری به خواسته های روز ارائه می دهند.