ادبیات معاصر ایتالیا

کتاب «ادبیات معاصر ایتالیا»، نوشته ی جولیو فرونی است که به تاریخ عمومی ادبیات ایتالیا در قرن بیستم پرداخته است. این کتاب چهار بخش دارد. سرآغاز این کتاب، ادبیات ایتالیا را در سال های 1900 تا 1910 در برمی گیرد. بخش دوم کتاب « ادبیات معاصر ایتالیا»، به فاصله ی زمانی 1910 تا 1945 اختصاص دارد و مربوط به دوره ی دو جنگ جهانی و فاشیسم در ایتالیا است. در بخش سوم کتاب نیز به سال های 1945 تا 1968 پرداخته شده که نویسنده در این قسمت، ادبیات دوره ی بازسازی و پیشرفت پس از جنگ را مورد بررسی قرار می دهد. اما بخش چهارم و پایانی کتاب که شامل سال های 1968 تا 2007 می شود، عنوان تکاپوی تمدن جهانی را بر خود دارد. فرّونی در کتاب « ادبیات معاصر ایتالیا»، سعی دارد با طبقه بندی انجام گرفته و رصد فراز و نشیب های مدرنیته از مناظر گوناگون الگوهای سنتی را در تنگنا قرار دهد و موازین آن را متلاشی کند تا در مقام تطبیق انتقادی با افق های جدید از آداب حیات برآید. نویسنده در این کتاب پرسش هایی را مطرح می کند که مهم ترین سوال، به علت افول ادبیات در دوران صلح و تکنولوژی های پیشرفته می پردازد. فرونی در این کتاب دو جلدی بارها از خود می ‏پرسد وقتی وضعیت ‏های نابسامان اجتماعی-سیاسی ایتالیا در قرن بیستم سرچشمۀ خلاقیت و شکوفایی نویسندگان بوده، چرا امروز که تکنولوژی‏ های پیشرفته و دستاوردهای سترگ علمی-اقتصادی جلودار صحنه شده ‏اند، به جای برطرف کردن ابتلائات فکری و گشایش چشم ‏اندازهای خوش ‏بینانه نزد افراد جامعه، بر کوته‏ فکری، توهم ‏پروری، نگاه حسرت‏ بار به گذشته و خودشیفتگی، حتی نزد نمایندگان ادبیات داستانی افزوده و هیچ اثری در ابعاد و اندازه ‏های این وضعیت بحرانی ظاهر نمی ‏شود؟جولیو فرّونی، منتقد ادبی، پژوهشگر تاریخی و استاد دانشگاه، آبشخور اندیشه ‏ها در ادبیات معاصر ایتالیا را وامی ‏کاود و از کوشش به عمل آمده در حوزه ‏هایی مانند روان‏کاوی، زبان‏شناسی، فلسفه، سبک ‏شناسی و زیبایی ‏شناسی نیز غافل نیست.