مرد صد ساله ای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شدیوناس یوناسنبه نظر آلن که از قرار لازم نبود در قرن هفدهم آدم ها انقدر همدیگر را بکشند، کافی بود یک کم صبور باشند و آخرش بالاخره همه‌شان میمیرند.
صفحه ۵۰
امیرحسین
تکه‌های کتاب@varmanli
مجموعه جملات و بخش‌های به یادماندنی از کتابخانه شخصی امیرحسین
مرد صد ساله ای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شدیوناس یوناسن
یادداشت های زیرزمینیفئودور داستایفسکیهمهٔ دنیا به درک واصل شود یا من چایم را ننوشم؟ من می‌گویم بگذار دنیا به درک واصل شود اما من باید همیشه چایم را بنوشم.
اتاق شماره 6آنتون چخوفهمانطور که زندانیان وقتی با هم زنجیرهای خود دسته جمعی به راه بیفتند، خیال می کنند که آزادتر و راحت ترند، اگر مردم هم در زندگانی به تجزیه و تحلیل فکری بپردازند و با هم پیش بروند و اوقات خود را در راه تبادل افکار آزاد و ارزشمند مصرف کنند، دیگر متوجه دام زندگی نخواهند شد. با این مفهوم عقل و خرد، لذت بی نظیری خواهد داشت.
شب های روشنفئودور داستایفسکیهمه را می‌بینم. ولی با این‌همه تنهایم!
بارون درخت نشینایتالو کالوینوکارهای برجسته‌ای که آدمی به پیروی از وسوسه‌ای درونی می‌کند باید ناگفته بماند؛ همین که آن را به زبان بیاوری و از آن لاف بزنی چیزی بیهوده و بی‌معنی جلوه می‌کند و پست و بی‌مقدار می‌شود.
تهمتآنتون چخوفهیچ یک از آنان به روح اعتقاد نداشتند ولی همگی آنان تایید می‌کردند که بسیاری از امور در این دنیا فراتر از ذهن آدمی می‌باشد.
تنگنالیانید آندری یفباری، یک‌بار حتی به فکر بازی کردن روی صحنهٔ تئاتر افتادم، ولی خیلی زود این فکر ابلهانه را کنار گذاشتم. آخر تظاهری که همه بدانند تظاهر است که ارزشی ندارد.
تهمتآنتون چخوفاما افسوس! گاهی انسان هرچه تلاش کند بی‌فایده است.
بارون درخت نشینایتالو کالوینوشاید هیچ درختی به‌اندازه گردو درخت نیست! با چه نیرو و اطمینانی درخت بودن خودش را به رخ می‌کشد! با چه پشتکاری قد برمی‌افرازد و سخت و سنگین می‌شود؛ پشتکاری که در برگ برگش پیداست...
بارون درخت نشینایتالو کالوینوهرچه از دستم بربیاید می‌کنم تا لایق اسم و مشخصات انسان باشم.
اندوهآنتون چخوفجمعیت بی‌آنکه به او توجه داشته باشد و به اندوه درونیش اعتنایی کند در حرکت است...
یادداشتهای شیطانلیانید آندری یفاینجا چنان ناامن و ناپایدار است که اگر برای یک‌ساعت از کسی جدا شوی، ممکن است مجبور شوی در ابدیت دنبالش بگردی.