یورتمه در دشت دلتنگی

"یورتمه در دشت دلتنگی" مجموعه شعری هفتاد و شش صفحه ای، از شاعر جوان کشورمان، "محسن حسینخانی" است که توسط انتشارات مروارید به عرصه چاپ رسیده است. شاعر در این مجموعه، عناصر مختلفی را از تاریخ، فرهنگ، دین و طبیعت به هم گره زده و حاصل آن، کتابی هفتاد و شش صفحه ای بوده که آن را "یورتمه در دشت دلتنگی" نام نهاده است. او گاهی از داستان گرگی می گوید که پدران را نابینا کرد و فکر کشتن برادر، بوی خون به جان پیراهن انداخت. وقتی که غوطه ور در تاریکی یک چاه عمیق، هر دستی به مثابه یک طناب پوسیده، امید نجات را پوچ تر می کند، چه امیدی برای کسی هست که خود این چاه را برای خودش حفر کرده و حالا باید منتظر بنشیند تا دیگری، خوابی برایش ببیند. خوابی که تعبیرش کابوس است و قصه اش، قصه یک چوپان دروغگو، که خود را پیامبر جا زد و گله را به نابودی کشاند. "محسن حسینخانی" از قطب نمای شکسته و راهی که نشان می دهد نیز می گوید. وقتی که همچون یک اسب با سوار تیرخورده، "یورتمه در دشت دلتنگی" را تجربه می کند، فصل ها چیزی جز تکرار نیستند و درس ها، جز برای فراموشی تعلیم داده نمی شوند. در جغرافیایی که سرد و خشک است و در تاریخی که هنوز در بهت حمله مغولهاست، کاج ها، فصل را به خواب فراموشی سپرده اند و منتظر تبری هستند تا این خواب ترسناک را تمام کند. "محسن حسینخانی" در "یورتمه در دشت دلتنگی"، از عراق و ترکیه و سوریه نیز یاد می کند و خاطره شاعری را زنده نگه می دارد و با اندوهی که همچون بار بر دوش و همچون سوز در لباس می پیچد، اشعارش را به خواننده تفهیم می کند.