گفتارهای اپیکتتوس

اپیکتتوس فیلسوف رواقی یونان باستان است که برده زاده شد و سپس آزاد گردید و به عنوان معلم فلسفه مشغول شد. گفته اند که ارباب اپکتتوس بر او بسیار سخت می گرفته است و دائم او را شکنجه می داده است. وی پس از آزادیش از بند بردگی، زندگی بسیار ساده ای را از سر گذراند و مدت مدیدی را در تنهایی زندگی کرد تا در نهایت فرزندی را به سرپرستی گرفت که اگر تحت سرپرستی وی در نمی آمد از دنیا می رفت. به واقع، اپیکتتوس نمونۀ بارزی از فیلسوفی بود که هرچه می گفت را خود نیز عملی می کرد و علی رغم سختی ها و چالش هایی که با آن روبه رو بود، بر اساس اصول خود زندگی می کرد؛ عالمی حکیم و دلسوز که برای هر کسی که به دنبال زندگی خوب و معنادار بود، راهنمایی های عملی و در عین حال، عمیق در دست داشت. این فیلسوف بر بسیاری از فلاسفۀ پس از خودش، من جمله مارکوس اورلیوس، سنکا، میشل دو مونتنی، کانت، هگل و نیچه تأثیر گذاشت. کتاب «گفتارهای اپیکتتوس» دربردارندۀ مجموعه ای از سخنرانی های اپیکتتوس است که توسط شاگردش، آریان، در قرن دوم میلادی نوشته شده است. اپیکتتوس در این کتاب از موضوعات مختلف و متنوعی، از اخلاق گرفته تا روانشناسی رواقی مانند اهمیت شادی، آزادی، کسب فضیلت، خویشتن داری و تزکیه، سخن گفته است. وی علاوه بر شرح نظریات خود، از راهکارها، توصیه ها و راهنمایی های عملی برای داشتن یک زندگی خوب، شاد و معنادار بر اساس اصول رواقی سخن گفته است. این کتاب همچنین شاهدی بر زندگی و شخصیت خود اپیکتتوس است که چگونه با عمل به آرمان های رواقی، انعطاف پذیری و صداقت را در زندگی خود به دست آورده بود. نکتۀ مورد توجه در ترجمۀ کتاب این است که به نسخه شناسی های معتبری ارجاع داده و نسخ مختلف کتاب را بررسی کرده است. همچنین علاوه بر نگاه پژوهشی و تاریخی به اپیکتتوس، هر شخصی می تواند با خواندن گفتارهایش، به درکی عمیق تر از زندگی خود برسد و در تعیین هدف و معنای زندگی کامیاب تر گردد.