گاو گم

گاوگم قصه آدم های بی نشان است. در یک تاریخ گم شده، در یک جغرافیای پنهان که شرح آن از قصه های پیران، سینه به سینه آمد و گم شد در هیاهوی بسیار این روزان. وقتی به قلم آمد، راست و ناراست آن طعنه به افسانه می زند. چه کسی باور می کند «آجان» پسرک یتیم هفت ساله، هر روز از میانه بیشه زاران سیاه، بیست وپنج کیلومتر پیاده برود تا بار و بنه ارباب را به منزل برساند؟ چه کسی باور می کند «ماوی» ملاباجی چهارده ساله، یک مثنوی مثل و متل توی سینه دارد؟ و که می داند کدام یک از پسران اسیر گاوسرای ارباب، عشق او را به سینه می کشد؟ گاوگم قصه یک قصه یک فرار است از اسارت گاوسرا به شهر. از تاریخ و جعرافیای پنهان به روشنای شهری در دوردست.