کافه ی پری دریایی

«کافه ی پری دریایی» دومین کتاب میترا الیاتی است. اولین کتاب او یعنی «مادمازل کتی» مجموعه داستانی موفق بود که خوانندگان، منتقدان و جوایز ادبی از آن استقبال کردند. مجموعه داستان «کافه ی پری دریایی» در واقع هشت متن روایی کوتاه است چرا که بر خلاف مجموعه داستان «مادمازل کتی» تکنیک ها و ساختار داستان کوتاه در آن ها کمرنگ است. «خاطره های سه شنبه برفی» یکی از این متن هاست که بیشتر خاطره گویی است و می توان آن را در ردۀ ناداستان قرار داد. این متن یادمان زنده یاد نازنین نظام شهیدی و به نوعی وقایع نگاری مرگ اوست. رفاقت، نرد، بالابر، آسمان خیس، زیر باران، نامه به یک دوست قدیمی، خاطره های سه شنبه برفی و کافه ی پری دریایی عناوین هشت داستان این مجموعه هستند. داستان «کافه ی پری دریایی» آخرین داستان این مجموعه است و نام کتاب هم برگرفته از آن است. می توان این داستان را بهترین و تکنیکی ترین داستان این مجموعه دانست. مکان داستان شبیه به مناطق جنوبی ایران و زمان آن هم قبل از انقلاب است. روایت داستان تلفیقی از واقعیت های بیرونی و توهمات راوی است. حضور پری دریایی نیز در این داستان فضایی جادویی به داستان می بخشد. نوع روایت داستان هم به گونه ای است که گاهی حوادث آشنا تبدیل به حوادثی غریب و ناآشنا می شوند. علاوه بر این حسی نوستالژیک در داستان جاری است که تصویری زیبا از دورانی از دست رفته نشان می دهد. حضور آدم های لمپن و خشونت، به خصوص علیه زنان، در این داستان یادآور تاثیر لمپن ها بر فضای اجتماعی پیش از انقلاب است. «رفاقت» داستان مثلثی عاشقانه و رقابت دو مرد برای تصاحب عشق زنی به نام شیرین را روایت می کند. «نرد» داستان زنی مهاجر و آواره در امریکاست که در عشق و زندگی شکست خورده است. «آسمان» داستان شکست و خیانت در زندگی زناشویی را روایت می کند. «زیر باران» حکایت کودکی سرگردان میان والدینی است که از هم جدا شده اند. «بالابر» داستان بلندپروازی کارگری جوان است؛ فضای این داستان با داستان ها دیگر مجموعه تفاوت دارد. این هشت داستان شباهت ها و اشتراکاتی با هم دارند و نویسنده در آن ها به موضوعاتی مانند جدایی زن و شوهر، عشق های رمانتیک، خیانت در خانواده ها، دوری از وطن و تاثیر زندگی گذشته بر زندگی امروز شخصیت ها مخصوصا زندگی گذشته آن ها در اروپا و آمریکا پرداخته است. داستان های مجموعه «کافه ی پری دریایی» هر چند به قدرت مجموعۀ اول میترا الیاتی نیست اما برخی از داستان های این مجموعه حس و حالی را القا می کنند که مخاطب را جذب می کند و باعث می شود خواننده از آن ها لذت ببرد.