کافه پولونیا

در ورشو هر جا باشی جای زخم های جنگ را می بینی| کافه پولونیا درباره ی «پناهندگان لهستانی» است. منصور ضابطیان در جریان سفرش به ورشو، با تعدادی بازمانده ی لهستانی که در سال 1321 به ایران وارد شدند مصاحبه و به دنبال آن به شهرهایی در ایران سفر می کند که یا مقصد پناهندگان بوده، یا آرامگاه ابدی شان. او پس از جست وجوی نشانه ها و خاطره ها، مشاهدات خودش را از وقایع به تصویر می کشد. بنابراین، کتاب حاضر «سفرنامه ی لهستان» نیست اثری خواندنی و تأثیرگذار است از تلاش های غیرانسانی انسان برای ازبین بردن هم نوعش.

نکوداشت های این کتاب نیز بر چه دختران و زنانی که زیر این کار سنگین جانشان را از دست ندادند. مادر ماریا هم هر روز به جنگل می رود. دست هایی که روزی بهترین گلدوزی های جهان را انجام می داد، حالا باید تبر به دست می گرفت و درخت می انداخت. او در این کار تنها نبود. صدها شاعر، نقاش، نویسنده، افسر، پزشک و مهندس لهستانی هم داشتند همان کار را می کردند تاکید می کنند.