ژاک قضا و قدری و اربابش

کتاب ژاک قضا و قدری و اربابش، رمانی کلاسیک نوشته ی دنی دیدرو است که نخستین بار در سال 1796 منتشر شد. دیدرو که در زمره ی بزرگترین نویسندگان عصر روشنگری قرار می گیرد، در این رمان چارچوب های رایج داستان نویسی در زمانه ی خود را به چالش کشید. ژاک که به همراه ارباش در فرانسه در سفر است، به شکلی رفتار می کند که انگار واقعاً در دنیای شلوغ و غیرقابل پیش بینی اطرافش آزاد و رها است. در طول سفر این دو نفر، شخصیت های مختلفی به آن ها می پیوندند و داستان های ریز و درشت فراوانی روایت می شود که همین موضوع، دیدی جامع و کامل از جامعه ی قرن هجدهمی به مخاطب می بخشد. با این که به نظر می رسد ژاک همیشه مسیرش را خودش انتخاب می کند، اما او به این باور فلسفی معتقد می ماند: هر تصمیمی که ژاک می گیرد، هر چقدر هم که غیرقابل پیش بینی باشد، از پیش تعیین شده است.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو لیست برترین کتاب های تاریخ ادبیات به انتخاب انجمن کتاب نروژ و فیلمی بر اساس این کتاب در سال 1945 ساخته شده است اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر کاوشی هیجان انگیز در فلسفه ی روشنگری، یکی از برجسته ترین پیشگامان ادبیات پست مدرن و کاوشی تفکربرانگیز درباره ی مسائل هستی انسان، تقدیر و اراده ی آزاد تاکید می کنند.