چهره های موسیقی ایران معاصر - جلد دوم

موسیقی اگرچه انتزاعی ترین هنر تلقی می شود اما ضمنا از مهم ترین نمادهای فرهنگی هر کشور است که باعث پیوند بین آحاد یک ملت است و زبان گویای غم و شادی و حالات روحی مردمان یک سرزمین. با وجود این، در زمانهٔ ما اوضاع به گونه ای است که حتی بسیاری از افراد روشنفکر و اهل مطالعه به کلی با موسیقی ملی خود بیگانه اند، دیگران که جای خود دارند. برای بسیاری همین که صدای ضبط بلند باشد کافی است؛ این که چه پخش می شود در درجۀ چندم اهمیت قرار دارد. روایت شکاف نسلی در ایران و آن چه امروزه «خلأ بین نسل قدیم با نسل جدید» عنوان می شود، روایت غم انگیزی است. نه این که اختلاف نسلی مبارک نیست، که اتفاقا هست و همین اختلاف نسل امروز با نسل دیروز است که بسیاری از بنیان های فکری را دگرگون کرده و جامعه را به سمت مدرن شدن و توسعه یافتگی سوق می دهد، بلکه سخن از اختلافاتی است که از عدم شناخت می آید، از بی حوصلگی می آید و از عدم حس هویتمندی می آید. قله های ادبیات، هنر، موسیقی، نقاشی، تئاتر، رمان، تاریخ و… را نمی شناسیم. نمی دانیم چه بر فرهنگ و هنر این سرزمین رفته است و در نتیجه نمی دانیم اکنون در کجای کار ایستاده ایم. «چهره های موسیقی ایران معاصر» تلاشی است تا نسل امروز همان قدر که خوانندگان و موسیقی دانان تازه کار را می شناسد، بزرگان موسیقی کشورش را بشناسد و با گوش سپردن به نوای سال های دور موسیقی این چهره ها با تاریخ موسیقی کشورش آشنا شود و بداند بر موسیقی او چه رفته است؛ قله های موسیقی او چه افرادی بوده اند و آنان چگونه و چرا به این موقعیت دست یافته اند و چرا کارشان اهمیت داشته است. موسیقی ای که با وجود تمام موانع و پستی و بلندی هایی که در راه داشته همواره زبانزد خاص و عام بوده است و شهره در پهنۀ گیتی و انعکاس حیات جمعی مردم این کشور.