چشم

کتاب چشم، رمانی نوشته ی ولادیمیر ناباکوف است که اولین بار در سال 1930 منتشر شد. معلمی روس به نام اسموروف، پس از تحقیر شدن و کتک خوردن از همسر زنی که با او رابطه ای پنهانی داشته، دست به خودکشی می زند. اسموروف که مطمئن نیست خودکشی اش موفقیت آمیز بوده یا نه، در گوشه و کنار برلین سرگردان می شود و آشنایانش را به نظاره می نشیند. او اما درمی یابد که نمی تواند از حرف ها و نظرات دوستان مهاجرش، چیز زیادی درباره ی زندگی خودش بفهمد. کتاب چشم که کوتاه ترین رمان ناباکوف به حساب می آید، هم یک داستان کارآگاهی هجوآمیز است و هم، کاوشی ژرف و چندلایه درباره ی هویت، ظاهر و گم کردن خود در جهانی پر از سردرگمی و عدم اطمینان.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند ولادیمیر ناباکوف از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر ناباکوف، نثر را آن گونه که باید نوشته شود، می نویسد، یعنی با شور و انرژی، اثری نوشته ی یکی از نویسندگان برجسته ی قرن بیستم و این داستان منحصر به فرد و ادبی را نباید از دست داد تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.