چرا زود پیر و دیر عاقل می شویم؟

کتاب«چرا زود پیر و دیر عاقل می شویم؟» نوشته گوردون لیوینگستون، یک مجموعه است که ۳۰ حقیقت بنیادین درباره زندگی را در قالب جستارهایی کوتاه به خواننده تقدیم می کند. لیوینگستون حرف های خود را با تکیه بر بیش از سه دهه تجربه کاری و مهم تر از همه، بر پایه فقدانی بزرگ و شخصی روایت می کند: در یک بازه سیزده ماهه، پسر بزرگش را بر اثر خودکشی و پسر کوچک اش را بر اثر سرطان خون از دست داده و این فقدان به گفته خودش به هیچ وجه با «فراموشی» التیام نمی یابد، بلکه حقیقت تلخی است که باید با آن زیست. محتوای اصلی این کتاب در قالب سی جستار تدوین شده؛ هر جستار یک «حقیقت بنیادین» را روایت می کند که لیوینگستون پس از نیم قرن گوش سپردن به درد و دل بیمارانش به آن رسیده و آن را در قالب جملاتی کوتاه خلاصه کرده است؛ از جمله اینکه «ما همان کاری هستیم که انجام می دهیم، نه آنچه می گوییم، فکر می کنیم یا احساس می کنیم»، «فقط اتفاقات بد سریع رخ می دهند»، «روابط معمولا در کنترل کسی است که کمترین اهمیت را می دهد. » «بخشش نوعی رها کردن است، اما آن ها یکی نیستند» و «کامل ترین زندان ها همان هایی هستند که خودمان برای خودمان می سازیم»؛ که یکی دیگر از حقایقی است که لیوینگستون در کتاب خود به آن اشاره می کند و به خواننده یادآوری می کند که بسیاری از بداقبالی ها و سختی های انسان خودساخته است؛ ما در دام حرف زدن و فکر کردن می افتیم و فراموش می کنیم که تغییر، به جای گفتن در «عمل کردن» معنا پیدا می کند. نویسنده از تجربیات واقعی اش می گوید و هر حقیقت را با داستانی کوتاه یا مثالی عینی همراه می کند تا خواننده بتواند آن را در زندگی خود به کار گیرد. لیوینگستون خواننده را به چالش می کشد تا مسئولیت زندگی خود را به دست گیرد و از دام الگوهای تکراری خارج شود. هر جستار مانند گفت وگویی صمیمی با روانپزشکی کارکشته است که قضاوت نمی کند و وعده نجات فوری نمی دهد. اگر به دنبال کتابی هستید که بدون بزرگ نمایی یا ساده سازی، شما را با واقعیت های بنیادین زندگی آشنا کند و هم زمان به شما قدرت تغییر بدهد، «چرا زود پیر و دیر عاقل می شویم؟» مناسب شما است.