پی یر و لوسی

پاریس، 1918: در میان فریادهای وطن پرست های متعصب که در برابر جنگ خم می شوند، رابطه ای آرام بین دو جوان پاریسی آغاز می شود و با اولین برخورد خجالتی شروع می شود و به یک عشق پرشور تبدیل می شود که... پیر جوان هجده ساله ی بورژوایی است که در جنگ جهانی اول به خدمت فراخوانده می شود. می توان او را هملتی امروزی و مدرن دانست که در دوران پر از یاس جنگ جهانی اول زندگی می کند. رومن رولان، نویسنده بزرگ فرانسوی (1944-1944، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 1915) داستان معروف عشق غم انگیز خود پیر و لوسی را در اواخر جنگ جهانی اول نوشت و شخصیتهای آن یادآور عشاق دوران باستان هستند درست به همان اندازه که عشاق قرون وسطایی را یادآورند. رولان در کتاب پیر و لوسی به اثرات جنگ جهانی بر این دو جوان عاشق می پردازد و مضامینی چون نوع دوستی و صلح را به تصویر می کشد. ویژگی رولان در تمام نوشته هایش صلح طلبی و انسان گرایی است. رولان عقاید ضد جنگ خود را با نثری زیبا و روان در قالب عشقی پاک میان دو جوان در جنگ خانمان سوز جهانی اول بیان می کند.

بخش های برگزیده اثر نیز ماندگاری رویاها و خاطره ها و دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.