پنجره ای مشرف به میدان

«پنجره ای مشرف به میدان» اولین رمان هوده وکیلی است. از او پیش از این، مجموعه شعری منتشر شده است. نویسنده در این رمان در پی روایت داستانی جنایی و رازآلود است. داستان با با یک خودکشی آغاز می شود که کم کم در طول داستان این ظن تشدید می شود که ماجرا قتل بوده است. همین شروع جذاب و تکان دهنده می تواند خواننده را جذب کند. مهرسا نزدیک یک سال است که از شوهرش جدا شده است. او با ورود به یک آپارتمان به دنبال این است که زندگی خودش را در تنهایی و با آرامش ادامه بدهد، اما درگیر روابط مختلف با ساکنان این ساختمان می شود. نفیسه دوست مهرسا در واحد دیگری از این آپارتمان زندگی می کند، زنی که ظاهرا خودکشی می کند. داستان را مهرسا روایت می کند و همین زاویه دید اول شخص باعث همدلی خواننده با او می شود. خواننده از فاصله ای نزدیک شاهد رخدادهای داستان است. نویسنده برای حفظ جذابیت اثر و غافلگیری، اطلاعات مورد نیاز خواننده را آرام آرام روایت می کند. او در هر فصل بخشی از داستان را کامل می کند تا خواننده از قرار دادن این قطعات پازل روایت را در ذهنش کامل کند و به جواب این پرسش برسد که چرا نفیسه جلوی چشمان راوی (مهرسا) خودکشی می کند. خواننده همچنین به اینکه آیا واقعا نفیسه خودکشی کرده است یا پای قتلی در میان است، مظنون می شود. نویسنده در ضمن روایت داستانش، به زنان طبقه متوسط و مشکلات آن ها می پردازد. از این منظر تنهایی آدم ها در جوامع شهرنشین، تنهایی در میان جمع، یعنی همان حس و حال هایی که مهرسا در این آپارتمان دارد، از مضمون های این رمان هستند. چهرۀ ریاکار و دو روی آدم ها در مواردی این تنهایی را تشدید می کند. یکی از دغدغه های نویسنده در این رمان نشان دادن چهرۀ زشت ریاکاری و دورویی است. این موضوع در رفتار زن و شوهری که همسایۀ مهرسا هستند، به خوبی نشان داده شده است. «پنجره ای مشرف به میدان» پر ماجرا و پر شخصیت است. نویسنده سعی کرده است تمام این شخصیت ها را از کار دربیاورد و رخدادهای متعدد داستان در خدمت پیشبرد داستان باشند. هر چند پایان داستان کوبندگی و جذابیت شروع داستان را ندارد، اما «پنجره ای مشرف به میدان» می تواند خواننده را تا پایان با خود همراه کند.