پروژه سالاد شیرازی

وسط حرف هایم با نرگس، میلاد را، که مدتی است برای فضولی نشسته روبه رویم، می بینم که بلند می شود و می رود آشپزخانه بعد، با قابلمه تقلون مادرم و یک قاشق بر می گردد می نشیند سر جای قبلی. قاشق را که میبینم، می فهمم نبت کرده عاق والده ام کند. هول می شوم و با دست به میز تلفن ضربه می زنم. سرش را از توی قابلمه در می آورد و نگاهم می کند. به قاشق توی دستش اشاره می کنم و مثل بیل زدن دستم را و بعد سرم را به نشانه تهی تندتند تکان می دهم.