پدرم برتراند راسل

کاترین تایت، دختر برتراند و دورا راسل، در اینجا محیط فوق العاده و هیجان انگیزی را که در آن بزرگ شده است، به وضوح به تصویر می کشد. در تضاد تازه با تفسیر راسل به عنوان فیلسوف و شخصیت عمومی، روایت تایت روایت شخصی نزدیک از عشق و تحسین عمیق او انسبت به پدرش است و نیز تلطیف تدریجی آن به دلیل نقص هایی که در او مشاهده کرد. این کتاب که به شکلی تاثیرگذار نوشته شده و به زیبایی توصیف شده است، راسل را مردی با خونگرمی، جذابیت و شوخ طبعی نشان می دهد، اما همچنین گواهی است بر آسیب هایی که او هنگام اعمال دیدگاه هایش در مورد ازدواج و تحصیل به خانواده اش وارد کرده است. پدرم برتراند راسل کتابی ضروری برای کسانی است که به دنبال درک پس زمینه خصوصی ایده های راسل، تأثیرات شخصی نسخه های سبک زندگی او، و اینکه زندگی با مردی با چنین نبوغی چگونه بود هستند. برتراند آرتور ویلیام راسل، ارل راسل سوم همه چیزدان، فیلسوف، منطق دان، ریاضی دان، مورخ، جامعه شناس، نویسنده، فعال سیاسی، برنده جایزه ادبی نوبل و فعال صلح طلب بریتانیایی بود. راسل در سراسر عمر، خود را یک لیبرال، سوسیالیست و صلح طلب می نامید اگرچه بعضی مواقع بیان می کرد که ذهن شک گرای او موجب می شده که احساس کند که در معنای عمیق، در هیچ یک از این گروه ها قرار نداشته است. راسل، یکی از فیلسوفان برجستهٔ قرن بیستم به شمار می رود و «جنبش فلسفی مخالفت با ایدئالیسم» را در اوایل قرن بیستم رهبری می کرد. او را به همراه گوتلوب فرگه، جرج ادوارد مور و لودویگ ویتگنشتاین، از بنیان گذاران فلسفهٔ تحلیلی می دانند. او به همراه آلفرد نورث وایتهد سعی کرد تا با تلاشی بسیار زیاد و با کمک منطق کلاسیک، بنیانی منطقی برای ریاضیات بنا کند. از مقاله فلسفی او با عنوان در باب دلالت، به عنوان یکی از چهارچوب های فلسفه یاد می شود. کارهای او اثرات قابل توجهی بر روی ریاضیات، منطق، نظریه مجموعه ها، زبان شناسی، هوش مصنوعی، علوم شناختی، علم کامپیوتر و فلسفه به ویژه فلسفه زبان، معرفت شناسی و متافیزیک گذاشت.