ونوس و آدونیس و تجاوز به لوکرس

تجاوز به لوکرسیا عنوان شعر روایی یا داستان منظومی است که در سال ۱۵۹۴ شده توسط ویلیام شکسپیر، در مورد لوکرسیای افسانه ای به نظم کشیده شده است. شعر روایت گونه یا داستان منظوم قبلی شکسپیر، منظومه معروف ونوس و آدونیس بود که در سال ۱۵۹۳ خلق شده بود و طی آن شعر، شکسپیر نامه ای نیز به حامی خویش نوشته بود و در آن، خطاب به ارل ساوت هامپتون، وعده داده بود که برای وی بعنوان «قلمزن موظف» کار نویسندگی انجام خواهد داد. بر این اساس، تجاوز به لوکرسیا فاقد لحن طنز آمیزی است که شعرهای پیش از آن دارند. ونوس و آدونیس، عنوان شعری از ویلیام شکسپیر است، که در فاصله سال های ۱۵۹۲ تا ۱۵۹۳ سروده شده است. این شعر، که با الهام از اثر مشهور اووید، موسوم به متامورفیوس خلق گردیده است را می توان حاوی مجموعه ای پیچیده و متضاد از تغییر دیدگاه و نگرش آدمی نسبت به مقولهٔ عشق دانست، که به اقتضای طبیعت عشق، طور مداوم در حال تغییر و تبدیل است و به آدمی چشم انداز و نگرش متفاوت و گاه متضادی نسبت به این مقوله می دهد. گرچه داستان ونوس و آدونیس در اساطیر یونان باستان ذکر شده است، اما این سرگذشت در اصل از افسانه های سوریه بوده که هزیود نیز بدان اشاره کرده است. ایرج میرزا شاعر عصر قاجار، داستان زهره و منوچهر را از سرگذشت ونوس و آدونیس اقتباس کرده است.