وزن کلمات

همواره این کلمات هستند که در شکستن سد دنیوی و فانی به من یاری می رسانند. چیزی در روح شعر، یعنی کاملا شکل و نغمه ی دقیقش، مرا موظف می کند که آن را در قالب کلمات درآورم. چنین فعالیتی راهی است برای رهایی از خیال واهی زمان. شعر سرعت زمان را کاهش می دهد، آن را نگه می دارد و ما را از دستش رها می سازد؛ چه شعرگونگی کلمات در ادبیات باشد، چه شعرگونگی آواهای موسیقی. وزن کلمات درباره ی احساس آزادی است که ادبیات به ما می بخشد. مرسیه همچنین به این سوال بنیادی می پردازد: ما به چه اندازه در انتخاب هایمان در زندگی، آزادی عمل داریم؟سیمون از کودکی شیفته ی زبان بوده و برای سرکشی از خواست والدین، مترجم می شود و می خواهد تمام زبان های محدوده ی دریای مدیترانه را بیاموزد. وقتی همسرش موسسه ی انتشاراتی را به ارث می برد، سیمون همراه او می رود و سرانجام، یک خطای پزشکی زندگی اش را زیرورو می کند. این طوفان ناخواسته، سیمون را سر دوراهی زندگی، به تردید می اندازد. آنیا دالوتا، نورددویچر روندفونک: «پاسکال مرسیه با هوشیاری و احتیاط اجازه می دهد قهرمان رمانش توانایی ادبی خود را کشف کند. در عین حال ادراک نافذ و چشمگیرش را برای تفاوت های زبانی به اثبات می رساند… رمانی بسیار عمیق. » همواره این کلمات هستند که در شکستن سد دنیوی و فانی به من یاری می رسانند. چیزی در روح شعر، یعنی کاملا شکل و نغمه ی دقیقش، مرا موظف می کند که آن را در قالب کلمات درآورم. چنین فعالیتی راهی است برای رهایی از خیال واهی زمان. شعر سرعت زمان را کاهش می دهد، آن را نگه می دارد و ما را از دستش رها می سازد؛ چه شعرگونگی کلمات در ادبیات باشد، چه شعرگونگی آواهای موسیقی.