وال

پذیرش، حق انتخاب، اخلاق و... آزادی، همواره موضوع مجادله، تخطئه و عصیان جوامع انسانی بوده اند. تاریخ انسان، تاریخ انتخاب ها و مجادله بر سر این انتخاب هاست: «آیا او حق داشته؟» می توان گفت «بله». با پرسش دوم چه می کنیم: «آیا او با وجود یک همسر و فرزند حق داشته؟!» در این لحظه آیا لختی سکوت نمی کنیم؟ حتی اگر پس از این سکوت، پاسخی دقیق و روشن دهیم، بازهم همان لختی «سکوت»، شکاف عمیق، تردید جان کاه، حفره ی ویرانگر اخلاقی و ناروشنی وضعیتی را برایمان عیان می کند که در خصوص پذیرش هر انتخابی در زندگی خودمان و دیگران، ناگزیر با آن روبرو شده و خواهیم شد. نمایشنامه ی «وال» از میان چنین بحثی ست که مسئله اش را طرح کرده و فرازوفرود آدمی را برابرمان گذاشته که موجودیت انسانی اش در گرو احساس رستگاری ست.