واحه ی غروب

رمان واحه ی غروب، اولین برنده ی جایزه ی بین المللی ادبیات داستانی عرب، روایت گر داستانی مهیج و تاریخی در اواخر قرن نوزدهم در مصر است. داستان در سال های پایانی قرن نوزدهم می گذرد و حوادث ناگوار زندگی یک مقام دولتی میان سال را پی می گیرد؛ محمود عبد الزهیر، سخت در تلاش است تا جرأت و توانایی مبارزه علیه استعمار بریتانیا را به دست آورد. وقتی که محمود به شهر بیابانی و دوردست سیوا اعزام می شود، همسر ایرلندی اش، به منظور پیگیری و پرده برداری از اسرار اسکندر مقدونی، با او همراه می شود. هیچ کدام از این دو شخصیت، آمادگی گرمای جان فرسا، ستیزه جویی مردم شهر و اتفاقات عجیب و غریب و رویاگونه ی رمان واحه ی غروب را ندارند. رمان واحه ی غروب، داستانی دل فریب و شوکه کننده درباره ی اسرار و اشتیاق های نافرجام است و در مکانی غیرمعمول در اواخر قرن نوزده اتفاق می افتد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده ی جایزه ی بین المللی ادبیات داستانی عرب سال 2008 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر نثر طاهر، تاریک، هوشمندانه و شعرگونه است، حکایتی درباره ی عشق، ستیزه و ویرانی در واحه ای دوردست و در این داستان معمایی تاریخی، طاهر خود را به عنوان گراهام گرین عرب مطرح می کند تاکید می کنند.