هرگز رهایم نکن

کتی، که حالا 31ساله است، کودکی خود را در مدرسه ای خصوصی به نام هیلشام گذراند؛ مدرسه ای در حومه ی خوش منظره ی یکی از شهرهای انگلیس و جایی که از کودکان در برابر دنیای بیرون از مدرسه محافظت می شد. کودکان هیلشام، با این فکر تربیت می شدند که آن ها خاص و استثنایی هستند و سلامت روحی و جسمی شان، نه تنها برای خودشان، بلکه برای جامعه ای که در آینده به آن وارد می شوند، بسیار مهم و حیاتی است. سال های زیادی کتی این گذشته ی رویایی را پشت سر گذاشته و فراموش کرده بود، اما وقتی دو نفر از دوستانش در هیلشام به زندگی او بازمی گردند، او مقاومتش در برابر این خاطرات را از دست می دهد. رمان هرگز ترکم مکن با سادگی فریبنده ی داستانش، به آرامی، طنین و عمق عاطفی فوق العاده ی خود را آشکار می سازد و جای خود را در زمره ی بهترین آثار ایشی گورو باز می کند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند نامزد بوکر سال 2005، برنده جایزه الکس سال 2006، نویسنده ی کتاب برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال ۲۰۱۷ و فیلمی با همین عنوان، به کارگردانی مارک رومانک در سال 2010 ساخته شده است اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر مرثیه وار، بسیار دل فریب.... مانند همیشه، ایشی گورو شما را تحت تأثیر قرار می دهد، بسیار تأثیر گذار و حزن انگیز، شاهکاری از کشمکش های دشوار و اندوهی سرکوب شده و به زیبایی و کمال رمان بازمانده ی روز، و به شکلی متفاوت، همان قدر مالیخولیایی و آشوبناک تاکید می کنند.