نوح هزار طوفان

پاریزی، نویسنده، استاد تاریخ، شاعر و موسیقی پژوه در سوم دی ماه ۱۳۰۴ در پاریز متولد شد. وی تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در پاریز تحصیل کرد و در عین حال از محضر پدر خود مرحوم حاج آخوند پاریزی هم بهره می برد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در ۱۳۲۵ برای ادامه تحصیل به تهران آمد و در ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشته تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت. پاریزی در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت. در همین ایام با همسرش، حبیبه حایری ازدواج کرد و تا ۱۳۳۷ که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند. وی دوره دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارئه پایان نامه ای در بارهٔ ابن اثیر دانشنامه دکترای خود را دریافت کرد. باستانی کار خود را در دانشگاه تهران از ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام وقت آن دانشگاه بود. وی یک پسر به نام حمید و یک دختر به نام حمیده دارد و در حال حاضر تابستان ها را نزد دخترش در تورنتو و زمستان ها را نزد پسرش در تهران سپری می کند... این کتاب، مجموعه ای از نوشته های «باستانی پاریزی» در حوزه های تاریخ، سیاست و ادبیات است و چون سایر آثار او با زبانی طنزآمیز نوشته شده و با تصاویر متعدد از اشخاص، اسناد و مکان ها به چاپ رسیده است. «پندنامه امیر نظام»، «حاج سیاح، سیاح دوربین بدون دوربین»، «کوروش آزادی بخش»، «ارگ بم»، «جزیره هرموز» و «از تهران به جنوب» از جمله عنوان های نوشته های این مجموعه اند.