نامه های خرسی جان

«نامه های خرسی جان» نوشتۀ معصومه یزدانی سطح 4 از مجموعه ی «کلاس اولی، کتاب اولی» است. این کتاب مناسب کلاس اولی هایی است که درس های 14 تا 18 کتاب فارسی اول دبستان را تمام کرده اند و می خواهند مهارت بیشتری در خواندن کلمه های مشکل و روان خوانی پیدا کنند. یکی از بهترین راه های آموزش کلمات و روخوانی برای کسانی که تازه خواندن و نوشتن را یاد گرفته اند، خواندن قصه هایی است که متناسب با درک و البته کلمات و جمله هایی است که آموخته اند. این شیوه ی آموزش غیرمستقیم و همراه با پاداشی است که کودک دریافت می کند. این پاداش لذتی است که از داستان خواندن می برد. تجربه ای کودک تشویق می شود، آن را تکرار کند. همین تکرار باعث می شود تا کودک بدون آن که تحت فشار باشد، به شکل غیرمستقیم و ناخودآگاه کلمات بیشتر و پیچیده تر و جملات طولانی تر را یاد بگیرد. به این ترتیب مهارت روخوانی، روان خوانی و درک مطلب او افزایش پیدا می کند. علاوه بر این، توانایی خواندن جملات طولانی تر به او اعتماد به نفس می دهد تا به تنهایی کتاب بخواند و با میل و رغبت بیشتر فعالیت های پایانی هر کتاب را انجام دهد. خرسی جان در یک مدرسه ی شبانه روزی درس می خواند. این داستان حاوی چند نامه از خرسی جان به خانواده و فامیل هایش است که از مدرسه برای آن ها می فرستد. او در هر نامه تقاضا و یا نکته ای دارد. مثلا در یک نامه او از مامان بابای خودش می خواهد تا کوزه ی عسل مغازه ی عمو خرسی را بخرند و برایش بفرستند، چون خانم معلم در آزمابشگاه با آن ها یاد داده که چگونه عسل واقعی را تشخیص دهند. یا در نامه ی دیگری برای عمو خرسی می نویسد که او هم مثل عمو خرسی قوی شده است چون درس آذوقه یابی داشته اند و او توانسته است یک کندوی بزرگ عسل بالای درخت پیدا کند. گاهی هم البته نامه ی خانم معلم خرسی جان، زودتر از نامه ی او به دست مامان و بابایش می رسد که حاوی برگه ی دیکته ی خرسی جان است! «نامه های خرسی جان» بر یادگیری حروف مختلفی از جمله «ه»، «خ»، «ج»، «چ» و «ع» تمرکز دارد. این کتاب مهارت های روخوانی، روان خونی و جمله سازی کودکان کلاس اول را تقویت می کند و لذت داستان خواندن را به آن ها می چشاند.