موفرفری زشت

استر فروید، نوۀ زیگموند فروید، در رمان موفرفری زشت بخشی از خاطرات کودکی اش را در سفر از لندن به مغرب (مراکش) به همراه مادر و خواهر بزرگ ترش، روایت می کند. استر پنج ساله در جای جای این رمان دنبال پدری برای خود است. او که اصلا یادش نمی آید پدر خود را دیده باشد و به قول خودش نمی داند اصلا پدری دارد یا نه، اولین مردی را که وارد زندگی مادرش می شود، پدر خود می بیند. در رمان موفرفری زشت طنز شیرینی جاری است؛ طنزی که همۀ ما آدم بزرگ ها در برخورد با کودکان احساسش می کنیم و برای چند لحظه هم که شده وارد دنیای کودکانۀ آن ها می شویم. در طول سفر پرماجرای خانوادۀ استر از لندن به سرزمینی در مشرق‎زمین که از حیث فرهنگی و دینی و… زمین تا آسمان باهم تفاوت دارند، مادر داستان دچار تحولاتی می شود که گاهی باعث شرم دخترهای کوچکش می شود. همۀ ماجراها از پشت عینک کودکی پنج ساله روایت می شود که طنزی ملیح به داستان می دهد و آن را خواندنی تر می کند.