من خود تو را برگزیدم

معنای سخنش را نفهمیدم اما در حرف هایش چیزی بود که بی آنکه بفهمم مرا آزرده کرد. نزد مادرم رفتم و از او پرسیدم: «مامان، خاله گفت که من دختر یتیم احمد علی هستم! منظورش از این حرف چه بود؟» غم و اندوه مادرم را احساس کردم. اشک را دیدم که از چشمانش فرو می غلتید و او می کوشید آنها را پنهان کند و نبارد. سپس به من گفت: «دخترکم به حرف هایش اعتنایی نکن! چون تو دختر شهید هستی و دختر شهید دختر شاه است؛ زیرا شهیدان حاکمان بهشتیان اند. آنان زنده اند و نزد خدای خود روزی می خورند. »