مقدمه ای بر شناخت ایلات و عشایر

ایلات و عشایر در کنار دو جامعه ی شهری و روستایی، جامعه ی سومی را در کشور ما تشکیل می دهند که دارای مختصات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی متمایز و خود ویژه ای است. در نیمه ی دوم قرن ۱۹ میلادی عشایر حدود ۲۵ الی ۵۰ درصد جمعیت ایران بود و متناسب با این کمیت نقش مهمی در حیات اجتماعی کشور ایفا می کرد. در دوران اخیر به دلیل فروپاشی جامعه ی سنتی و فرآیند شتابان غرب گرایی جامعه ی عشایری ایران دستخوش یک بحران همه جانبه و عمیق شد و جمعیت آن به طرز چشمگیری کاهش یافت و در فاصله ای کمتر از نیم قرن از ۲۵ درصد به ۱۴ درصد جمعیت در سال ۱۳۵۵ شمسی رسید