مرگ ایوان ایلیچ

با نزدیک‌تر شدن لحظه‌ی مرگ، همه چیز برای او روشن شد؛ هر چه زندگی نامیده می‌شد، در واقع فریب و توهمی بیش نبود. و او نمی‌توانست این حقیقت را بپذیرد.

می‌خواهم این‌قدر عذاب نکشم..می‌خواهم زندگی کنم

می‌پرسید: «ولی آخر این‌همه رنج برای چیست؟» و ندا جواب می‌داد: «دلیلی نیست! برای هیچ!» و همین.

در انظار مردم، در راه اعتبار و عزت بالا می‌رفتم و زندگی با همان شتاب از زیر پایم می‌گذشت و از من دور می‌شد... تا امروز که مرگ بر درم می‌کوبد.