مجموعه اشعار نیما یوشیج

کتاب مجموعه اشعار نیما یوشیج با مقدمه و تدوین عبدالعلی عظیمی منتشر شده است. این کتاب برای اولین بار در سال 1384 و در قطع رقعی به چاپ رسید. بعد از چندی، انتشارات نیلوفر قطع جیبی آن را هم به چاپ رساند. کتاب حاضر شامل همه ی اشعار نیما به غیر از مجموعه اشعار طبری اوست. طبق نظر آقای عظیمی، آوردن این اشعار بدون ترجمه ی فارسی آن ها برای مخاطب چندان مفید نیست. نیما یوشیج همان طور که در نامه هایش آمده است، نگران بود که میراثش بعد از مرگ به درستی به مخاطب عرضه نشود. با وجود وصیتی که کرده بود، بعد از استاد معین هیچ کس به جمع آوری و ارائه ی کارهای او دست نزد. در دهه ی شصت مجموعه ی دیگری فراهم شد؛ اما آن هم نواقص بسیاری داشت و شخص هوشنگ گلشیری یکی از منتقدان آن بود. این مجموعه کاری است که آقای عظیمی یک سال و نیم برای آن زمان گذاشته و آن نقص ها را برطرف کرده است. نیما یوشیج با منظومه ی «افسانه» شعر نو فارسی را پایه گذاری کرد. شعر نو یک گونه از شعر نوگراست که در تقابل با شعر کهن فارسی قرار دارد. این نوع شعر در وزن و قافیه از اشعار کهن پیروی نمی کند و به قالب های نیمایی، سپید و موج نو تقسیم می شود. شعر نو از زبان روز جامعه و مفاهیم جدیدتری که در اجتماع رخ می دهد استفاده می کند. این اسم را خود نیما یوشیج بر هنرش گذاشت. منتقدان اشعار نیما را نمادین می خوانند و او را هم ارز شاعران سمبولیست جهان می دانند. کتاب مجموعه اشعار نیما یوشیج با مقدمه و تدوین عبدالعلی عظیمی منتشر شده است. این کتاب برای اولین بار در سال 1384 و در قطع رقعی به چاپ رسید. بعد از چندی، انتشارات نیلوفر قطع جیبی آن را هم به چاپ رساند. کتاب حاضر شامل همه ی اشعار نیما به غیر از مجموعه اشعار طبری اوست. طبق نظر آقای عظیمی، آوردن این اشعار بدون ترجمه ی فارسی آن ها برای مخاطب چندان مفید نیست. نیما یوشیج همان طور که در نامه هایش آمده است، نگران بود که میراثش بعد از مرگ به درستی به مخاطب عرضه نشود. با وجود وصیتی که کرده بود، بعد از استاد معین هیچ کس به جمع آوری و ارائه ی کارهای او دست نزد. در دهه ی شصت مجموعه ی دیگری فراهم شد؛ اما آن هم نواقص بسیاری داشت و شخص هوشنگ گلشیری یکی از منتقدان آن بود. این مجموعه کاری است که آقای عظیمی یک سال و نیم برای آن زمان گذاشته و آن نقص ها را برطرف کرده است. نیما یوشیج با منظومه ی «افسانه» شعر نو فارسی را پایه گذاری کرد. شعر نو یک گونه از شعر نوگراست که در تقابل با شعر کهن فارسی قرار دارد. این نوع شعر در وزن و قافیه از اشعار کهن پیروی نمی کند و به قالب های نیمایی، سپید و موج نو تقسیم می شود. شعر نو از زبان روز جامعه و مفاهیم جدیدتری که در اجتماع رخ می دهد استفاده می کند. این اسم را خود نیما یوشیج بر هنرش گذاشت. منتقدان اشعار نیما را نمادین می خوانند و او را هم ارز شاعران سمبولیست جهان می دانند.