مبانی توسعه پایدار در ایران

توسعه فرایند گذار از وضع موجود به وضع مطلوب در عرصه های مختلف فرهنگی،اجتماعی،سیاسی و اقتصادی است. توسعه مانند نهالی است که باید هرس شود و با مراقبت و مواظبت رشد کند، بالنده شده تا به ثمر بنشیند. آنچه در این فرایند نقش مهمی دارد چگونگی تعامل انسان با طبیعت در ظرف زمان است. البته مبحث توسعه موضوع جدیدی نیست. بهبود شرایط زندگی انسان و استفاده بهینه از منابع و امکانات مادی ومعنوی، در طول تاریخ از دغدغه های اصلی جوامع انسانی بطور اعم و متفکران، صاحب نظران و حاکمان بطور خاص بوده است. دوره پارینه سنگی، نوسنگی، مس و مفرغ، انقلاب صنعتی و دوره کنونی بیانگر سیر تکامل اندیشه انسان برای چگونگی بهره وری از امکانات و منابع موجود در طبیعت بوده است. نویسندگان این کتاب که جمعی از متخصصان علوم اجتماعی و سیاسی هستند در این اثر مبانی توسعه پایدار در ایران را در سه بخش تشریح می کنند. بخش اول: مثلث نظام تدبیر و توسعه؛ بخش دوم: مثلث سرمایه ها و توسعه پایدار؛ بخش سوم: مثلث تمرکز زدایی و توسعه پایدار.