لودویگ ویتگنشتاین

کتاب حاضر به تشریح زندگی و آثار لودویگ ویتگنشتاین می پردازد و از یکپارچگی دغدغه های فلسفی او با زندگی عاطفی و روانی اش حکایت می کند. ری مانک از تأثیر نظریه ی اتو واینینگر بر ویتگنشتاین می گوید، این نظر که «دست یافتن به نبوغ صرفا یک بلندپروازی شریف نیست، یک وظیفه است، یک “حکم مطلق” کانتی است» و «وظیفه ی اخلاقی هر مردی است که… به مرتبه ی بالاترین سنخ انسان» نزدیک شود، «به مرتبه ی یک سرآمد، یک “نابغه”. » ویتگنشتاین این نظر را به مخوف ترین وجه جدی گرفته بود، چه هنگامی از فکر خودکشی رهید که راسل به نبوغ او اذعان کرد. از همان جوانی برای ویتگنشتاین روشن بود که تنها زندگی ای که ارزش زیستن دارد زندگی در جهت ادای وظیفه ای است که در قبال خودش دارد، از بهر نبوغش.