فیودور داستایفسکی

جنایت و مکافات، برادران کارامازوف، شیاطین، ابله – فئودور داستایوفسکی پیچیده و پرکار (81-1821) مسئول برخی از بزرگترین آثار ادبی و جذاب ترین شخصیت های ما است. او که توسط افرادی مانند ارنست همینگوی، جیمز جویس و ویرجینیا وولف تحسین شده است، همچنین توسط منتقدان به عنوان نویسنده برجسته داستان های روانشناختی و پیشرو اگزیستانسیالیسم قرن بیستم شناخته می شود. داستان های داستایوفسکی که در دنیای پرآشوب سیاسی و اجتماعی روسیه قرن نوزدهم می گذرد، بر اثر رنج و زندگی دشواری که خود نویسنده تجربه کرده، شکل گرفته است. رابرت برد این تأثیرات را در این بیوگرافی جدید نویسنده برجسته روسی بررسی می کند. برد مسیر داستایوفسکی را از دوران سخت کودکی اش تا سال های فعالیتش به عنوان یک انقلابی سیاسی و در نهایت تا تبدیل شدن به نویسنده ای را دنبال می کند، که نبردهایش را از طریق کلمات چاپی انجام داد. برد در دوران جوانی داستایوفسکی، مبارزات خود را با صرع و درمان مستبدانه خود به دست پدرش، پزشک بیمارستان ماریینسکی برای فقرا در مسکو، فاش می کند. او فاش می کند که چگونه داستایوفسکی، که در طول زندگی حرفه ای اش از مستضعفان دفاع می کرد، برای اولین بار از طریق بیمارستان با فقرا و ستمدیدگان تماس گرفت. او سپس سال های پس از دستگیری و نزدیک به اعدام داستایفسکی را به دلیل عضویت در یک گروه روشنفکر لیبرال زیرزمینی در سال 1849، شرح می دهد و جزئیات تبعید بعدی او را با کار سخت در سیبری و خدمت اجباری در ارتش شرح می دهد. همانطور که برد چگونگی کمک این تجربیات طاقت فرسا به نوشتن رمان هایی مانند یادداشت هایی از زیرزمین را نشان می دهد، او همچنین توضیح می دهد که چگونه میل به عدالت اجتماعی و جستجوی فرم را در نویسنده القا کردند که به دستاوردهای ادبی او کمک کرد. نگاهی جذاب به این نویسنده بزرگ، فئودور داستایوفسکی، توجه هر دوستدار ادبیات را برمی انگیزد.