فلسفه هنر

رویکرد محوری فلسفه ی هنر تبیین منشأ زیست شناختی هنر در مقایسه با مبدأ فرهنگی آن است. پدیده ی هنر به دستاوردهای فرهنگ غربی محدود نمی شود و از دست ساخته های گوناگون چنین برمی آید که هنر سایر فرهنگ ها نیز غنای چشمگیری دارد و شایسته ی تأمل فلسفی است. گرچه پیدایش مفهوم مدرن هنر به اروپای قرن هجدهم بازمی گردد، سنت های هنری دیگری نیز در جهان وجود دارند که ارزشیابی و ارج شناسی آثار آن ها مستلزم آگاهی از اندیشه های بنیادی این سنت هاست. افزون بر این، جایگاه برجسته ی هنر در فلسفه ی معاصر مبیّن ضرورت آشنایی با مسائل محوری فلسفه ی هنر است. نویسنده در این کتاب با ایضاح پیچیدگی های مسائلی مانند تعریف هنر، هستی شناسی هنر، شیوه های متنوع تفسیر اثر هنری، مفهوم بازنمایی، و بیانگری عاطفی می کوشد با استناد به آرای فیلسوفان برجسته ی هنر، ابعاد گوناگون هریک از آن ها را به بحث بگذارد. نحوه ی وجودی منحصربه فرد هریک از هنرها موضوع جالب و جدیدی است که فصلی مجزا درباره ی هستی شناسی رسانه های مختلف هنری به آن اختصاص یافته است. بازنمایی و بیانگری هم از قدیم ترین موضوعات فلسفه ی هنرند که گرچه ریشه هایشان به یونان باستان بازمی گردد، فیلسوفان معاصر همچنان به آن ها توجه دارند. شرح روشن همه ی این مسائل و مباحث، کتاب فلسفه ی هنر را به راهنمایی مفید برای هنرمندان و هنردوستان و هنرپژوهان مبدل کرده است.