فلامینگوهای بختگان

«فلامینگوهای بختگان» مجموعه داستانی شامل هشت داستان کوتاه از علی صالحی بافقی است. این مجموعه داستان در دهمین دوره ی جایزه ی ادبی هفت اقلیم شایسته تقدیر شناخته شده است. علی صالحی بافقی در کنار داستان نویسی، شعر هم می گوید و مجموعه شعری نیز از او چاپ شده است. داستان های این مجموعه مضمونی اجتماعی دارند. نویسنده تنهایی، رنج و زندگی آشفته ی شخصیت ها را روایت می کند؛ رنجی که شخصیت ها در جامعه با آن مواجهه هستند و متحمل می شوند. در برخی از داستان ها این رنج تکان دهنده است. علی صالحی این رنج، تنهایی و درماندگی را از عواملی می داند که باعث خشونت در اجتماع می شوند. شخصیت ها معمولا تنها و دچار گرفتاری های درونی و بیرونی هستند. این شخصیت ها در بیشتر داستان ها خوب پرداخت شده اند و خواننده با آن ها همراه می شود. بنابراین شخصیت پردازی خوب و به اندازه از نقاط قوت این مجموعه است. زبان ساده و روان داستان ها و همچنین تنوع سوژه، راوی، مکان و موقعیت از ویژگی های دیگر این مجموعه است. خواننده در «فلامینگوهای بختگان» با جهان داستانی متنوعی روبرو می شود و احساس می کند با شروع هر داستان به دنیایی تازه پا گذاشته است. نگاه شاعرانه و خیال انگیز همراه با فضاسازی مناسب، این جهان متنوع را به خوبی روایت می کند. داستان ها به صورت رفت و برگشت به زمان حال و گذشته روایت می شوند و به این ترتیب خواننده آرام آرام با فضا و موقعیت و شخصیت ها آشنا و وارد فضای داستان می شود. داستان «فلامینگوهای بختگان» که نام کتاب از آن گرفته شده، آخرین داستان این مجموعه است. داستان درباره مردی است که در تیمارستان به سر می برد. زنی به نام «فریبا» همیشه از او مراقبت می کرده است. اما چند روزی است که او دیگر فریبا را نمی بیند و مردی به نام «محمد» جای او را گرفته است. هیچ کس، گذاری اشیاء، منفی بیست دسی بل، مردن دیگران، مگر برگشت، صرف فعل ماضی بعید و هاش دو اس عناوین داستان های دیگر این مجموعه هستند. «فلامینگوهای بختگان» مجموعه داستانی قابل تامل است که هر کدام از هشت داستان آن جهانی تازه را برای خواننده روایت می کنند. این کتاب گزینه ی مناسبی برای علاقمندان به داستان کوتاه ایرانی است.